از امروز تصمیم گرفتم فقط از موضوعات خوب و شادی بخش بنویسم .... داشتم تو ذهنم می گشتم که دیدم چقدر کلمات شاد و سرزنده کمه، اما تا دلت بخواد کلمات پر هیبت غم زیاد... به هر زور و زحمتی شده می خوام بنویسم که خوشم....

 دیرزمانی است که از انبان غم بیرون جسته ام چون جنی که از بسم الله می گریزد... پیوسته چشمانم از رژه ثانیه های بودن پر و خالی می شود... چیزی در گوش لذتم طعم تند وسوسه را زمزمه می کند.... گونه های خیالم از حیای دخترانه لذت به گل نشسته است.... هنگام پرسه در سبزه زار زندگی پشت دیوار برگها رو می گیرد از سوار آرزوها.... اندک اندک می رود این روح سرکش من تا انتهای قلمرو بی انتهای تصور.... در سبک و سنگین واژه هایم، نمی یابم آنی که جامم را لبریز معنا کند.... تو خود در حافظه واژگانت شعفم را تصویر کن....